PrinsjesGedicht 2013

Home / PrinsjesGedicht 2013


Hoe moet het nu met ons? Hoe moat it no mei ús?

Prinsjesdichter Tsead Bruinja opent het eerste Prinsjesfestival.

DEN HAAG, 15 september 2013 – De Friese Prinsjesdichter Tsead Bruinja opende vanmiddag het eerste Prinsjesfestival. Hij deed dat met het gedicht ROYAAL ONDERHOUD OF royaal ûnderhâld (zie hieronder) Bruinja droeg het gedicht, dat hij voor deze gelegenheid schreef, voor op het balkon van Paleis Lange Voorhout te Den Haag. In het gedicht lijkt hij zich te verplaatsen in de positie van de nieuwe vorst. Koning Willem Alexander gaat komende Prinsjesdag voor het eerst in de Gouden Koets naar de Ridderzaal om de Troonrede te houden.

Op de opening van Prinsjesfestival spraken ook de Friese Commissaris van de Koning John Jorritsma en de Haagse wethouder Rabin Baldewsingh. Prinsjesfestival omlijst dit jaar voor het eerst Prinsjesdag. Het centrale thema van het eerste Prinsjesfestival is wisseling en wisselwerking van generaties. Het driedaagse festival biedt een reeks kleinschalige activiteiten. Met deze activiteiten wil Prinsjesfestival inhoudelijk en feestelijk bijdragen aan het unieke karakter van Prinsjesdag. Naast de Prinsjesdichter gaat het om PrinsjesHatwalk, Prinsjesconcert, Prinsjesprijs, Prinsjesdiner, Prinsjesboekenprijs, Prinsjeslezing en –debat, Prinsjesrede, Prinsjescabaret en Prinsjesborrel. Zie voor meer informatie en aanmelding voor diverse activiteiten: www.prinsjesfestival.nl.

Onder de vlag van de gelijknamige stichting verlenen vele vrijwilligers en vrienden die zich betrokken voelen bij de democratie, medewerking aan Prinsjesfestival. Voorzitter van het Comité van aanbeveling is oud-Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet. Fryslân is de eerste provincie die participeert in Prinsjesfestival, onder andere met de Fryske Ambassade in het hart van Den Haag. Als Prinsjespartner ondersteunt Fryslân bovendien het Prinsjesfestival en dat geldt tevens voor de andere Prinsjespartners: Aegon, Bourgonje Geluid- en Lichtservice, gemeente Den Haag, Gasunie en de Nederlandsche Maatschappij voor Nijverheid en Handel. Ook verschillende instellingen ondersteunen het evenement, waaronder Gemeentemuseum – Escher in het Paleis.

Royaal onderhoud

hoe moet het nu met ons?

zoveel jaren al bij elkaar

en ons echte gesprek

moet nog beginnen

je gaf mij een stoel een jas en een kroon

keek mij verbaasd aan

toen ik hem dragen kon

hoe moet het nu met ons?

nu mijn werk begonnen is

de woorden mij gegeven zijn

ik de boel bij elkaar moet houden

en ik zoveel meer te zeggen heb

ons echt gesprek

moest nog beginnen

toch?

wat zou het uitmaken als ik zei

dat ik thuis op de bank nog altijd meezing

met de koren in het stadion

dat mijn handen jeuken om de champagnefles

te schudden en de kurk eraf te laten knallen

wat zou het uitmaken als ik zei

dat ik een idee voor dit land had net als moeder

en tussendoor jullie een grap vertelde

er was eens een luie koning van een lui volkje. de oogst was mislukt en sterven van de honger leek hem niet erg eervol. hij riep het volk op een berg te beklimmen en zei bovenop de berg dat hij besloten had dat het beter was om er collectief een einde aan te maken. één van zijn onderdanen stak de vinger omhoog met de boodschap dat hij een aardappelveld zag liggen dat gezond leek. ‘zijn ze al geschild’, vroeg de koning. ‘nee”, zei de hongerige onderdaan. ‘dan springen we’, zei de koning.

zou dat nu echt zo erg zijn

een man met een mening

het is aan jullie

om erachter te komen

of ik het meen als ik jullie het beste toewens

dat hoeft niet zo

 

Royaal ûnderhâld

hoe moat it no mei ús?

safolle jierren al by inoar

en ús echte petear

moat noch begjinne

do joechst my in stoel in jas en in kroan

seachst my fernuvere oan

doe’t ik him drage koe

hoe moat it no mei ús?

no myn wurk begûn is

de wurden my jûn binne

ik de brut byinoar hâlde moat

en ik safolle mear te sizzen ha

ús echte petear

moast noch begjinne

dochs?

wat soe it útmeitsje at ik sei

dat ik thús op `e bank noch altyd meisjong

mei de koaren yn it stadion

dat myn hannen jûkje om de sjampanjeflesse

te skodzjen en de koarke dêroer ploffe te litten

wat soe it útmeitsje at ik sei

dat ik in idee foar dit lân ha lykas mem hie

en tuskentroch jim in grap fertelde

der wie ris in sleauwe kening fan in sleau folkje. de rispinge wie mislearre en stjerre fan ‘e honger

like him net bjuster earfol. hy rop it folk op om in berch te beklimmen en sei boppe op de berch dat hy besletten hie dat it better wie om kollektyf der in ein oan te meitsjen. ien fan syn ûnderdanen stuts de finger omheech mei it boadskip dat hy in jirappelfjild lizzen seach dat sûn like. ‘binne se al skyld’, frege de kening. ‘Nee’, sei de hongerige ûnderdaan. ‘dan springe we’, sei de kening

soe dat no echt sa slim wêze

in man mei in miening

it is oan jimme

om derachter te kommen

of ik it mien at ik jim it bêste tawinskje

dat hoecht net sa